سوره عبس

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ عَبَسَ وَ تَوَلَّيٰ

1

به نام خداوند بخشنده بخشايشگر؛ چهره در هم كشيد و روى برتافت ...


أَنْ جاءَهُ الْأَعْميٰ

2

از اينكه نابينايى به سراغ او آمده بود!


وَ ما يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّيٰ

3

تو چه مى‌دانى شايد او پاكى و تقوا پيشه كند،


أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْريٰ

4

يا متذكر گردد و اين تذكر به حال او مفيد باشد!


أَمَّا مَنِ اسْتَغْنيٰ

5

اما آن كس كه توانگر است،



قاری